حله آقا؟ آره سلطان خیالت تخت... ردیفه ردیف !!!
هر نسل در هر دوره بر اساس رویدادهای مختلف و اصطلاحات زمان خودش شکل می‌گیرد و شناخته می‌شود. امروزی‌ها که زندگی‌شان توسط تلفن همراه و شبکه‌های اجتماعی اشباع شده، عادت‌های دیداری تازه‌ای از نوشتار را نیز تجربه می‌کنند. این در حالیست که متن‌های نسبتاً بلند چاپی همچنان با فونت‌هایی با ظاهر کلاسیک تنظیم می‌شوند. اما اگر استفاده از این فونت‌های سنتی برای متن‌های معمولی‌تر مطلوب ما نباشد، آیا می‌توان از هر فونتی که دارای ضخامت نسبتاً یکدست است استفاده کرد؟
بسیاری از فونت‌های با ضخامت یکسان (Monoline) برای متن‌های طولانی مانند رمان‌ها یا مجلات طراحی نشده‌اند. کاربرد اصلی این فونت‌ها معمولاً در متن‌های کوتاه‌تر و فضاهای دیجیتال مانند وب و اپلیکیشن است. در این میان فونت «ردیف» با اقتباس (روزآمدسازی) از ساختارهای فرمی فونت‌های کلاسیک و الگوی ردیف در موسیقی دستگاهی ایران، به اصول نوشتار سنتی پایبند است، اما به عادت‌های دیداری متولدین دهه‌ی ۸۰ و ۹۰ گرایش دارد.
متن‌های عمومی - مانند محتوای روانشناختی، دانشنامه‌ها، کتابچه‌های راهنما، مجلات انگیزشی و برخی رمان‌های گروه نوجوان - عموماً نیازی به جلب توجه بصری اغراق‌شده ندارند. با این حال، این قبیل متن‌ها تمایل دارند حس نوشتار ساده و مناسب را منتقل کنند، بی‌آنکه از خوانایی و روانخوانیِ فونت‌های قدیمی‌تر چشم بپوشند.
راهکار فونت «ردیف» برای حل این چالش، تلفیق رویکردهای مدرن طراحی فونت مثل میزان‌بندی فواصل (به ‌ویژه فاصله‌ی حروف نسبت به هم و تناسبات اعداد) با استخوان‌بندی حروف کلاسیک است. «ردیف» ضمن پوشش مناسب نیازهای چاپی، قابلیت همراهی با صفحات وب و محیط‌های دیجیتال را نیز دارد.
این فونت در ۷ وزن کاربردی ارائه شده و از زبان‌های دیگر اسکریپت عربی مثل اردو و کردی و همچنین زبان انگلیسی پشتیبانی می‌کند.