قلم جاوید آن‌قدر صمیمی نیست که با او دوست شوید، اما می‌تواند ارتباطی خوب، کارآمد و درست با شما برقرار کند؛ ارتباطی صریح.
آن‌قدر مدرن نیست که نتوان شاهنامه را با آن نوشت؛
نه آن‌قدر متفاوت که شناختش دشوار باشد و نه آن‌قدر آشنا که بیان شخصی خود را از دست بدهد.
قلم جاوید میانه‌روی می‌کند؛ در فرم، در لحن، در کاربرد و حتی در خوانایی. اما این میانه‌روی به معنای محدودبودن نیست؛ هر طراحی اگر بخواهد حتی می‌تواند با او فریاد بزند.
ایده‌ی جاوید از ابتدا، دیزاین قلمی با کنتراست ضخامتی بالا بود؛ نسبتی که در وزن‌های سنگین، میان نازک‌ترین و ضخیم‌ترین بخش‌های حروف به حداقل ۱۱ برابر می‌رسد. تناسبات فنی حروف رفتاری نزدیک به خط نسخ دارند، اما جاوید صرفاً تکرار فرم‌های گذشته نیست؛ تلاشی است برای ارائه‌ی فرم‌هایی تازه‌تر و گسترش فضای تایپ فارسی.
قلم جاوید زاده‌ی روزهای سخت کرونا است. البته که در مسیر خود سختی‌ها و غم‌های بسیاری دید، اما در تاریخچه‌ی خود عنوان قلم برگزیده‌ی دومین رویداد هفته‌ی تایپ تهران را نیز دارد.
از سال ۱۴۰۳، با همراهی امید امامیان، روند بازبینی و توسعه‌ی قلم با دقت بیشتری ادامه یافت و منحنی‌ها، زوایا، برش‌ها، ارتفاع‌ها و برخی فرم‌های حروف اصلاح شدند تا به کیفیتی مناسب برای ارائه‌ی حرفه‌ای برسد.
جاوید در شش وزن لایت، رگولار، مدیوم، سمی‌بولد، بولد و اکسترا بولد، با پشتیبانی از زبان‌های فارسی، عربی، اردو و کوردی ارائه می‌شود. وزن متغیر، فیچرهای OpenType، آلترناتیوها، لیگچرها، اعداد هم‌عرض، تراز افقی، فرم‌های اختصاصی ریال و تومان و امکانات کشیده‌نویسی، مجموعه‌ای کاربردی برای دیزاینرها فراهم می‌کنند.
این قلم همچنان در دست توسعه و رشد است و قطعاً در آینده امکانات و تنوع بیشتری در اختیار طراحان قرار خواهد داد. امید که همه امکانات این قلم در دستان طراحان زمینه‌ساز خلق آثاری جاوید باشند.