سال۱۳۹۶، مدیر نشر موسیقی تلسک، ارژنگ آقاجری، به استودیو مرکزی سفارش دیزاین هویت دیداری آلبوم‌های موسیقی‌اش را داد. از آنجایی که مشی دیزاین ما در استودیو مرکزی، پیروی از منطق ساده‌گرایی در دیزاین بود، بر آن شدم که با ساخت قلمی برای نوشتن عناوین آلبوم‌ها به رسیدن به راه‌حل دیزاین نزدیک‌تر شوم. بعد از شنیدن موسیقی اولین آلبوم نشر تلسک، «طاق‌های ضربی بغداد» که زخمه‌های قانون در آن چون درخشش آب‌های فرات در برق آفتاب جنوب بود، فرم‌هایی پدیدار شد که طعم و بوی آن سرزمین‌ها را داشت. افزون بر آن، موسیقی‌های نشر تلسک غالباً معاصراند؛ بنابراین ویژگی مدرن بودن در فرم‌های قلم تلسک نیز ناگزیر می‌آمد. بعد از تولید نسخه اولیه قلم تلسک به شیوه نمایشی و در وزن سیاه، در طی جلساتی با نرم‌افزاری محترم مریم، قرار بر انتشار این قلم، توسط این نهاد متخصص و باسابقه شد.
در طراحی قلم تلسک سعی شده‌است طعمی از خط رقعه، که خط مرسوم نوشتاری جهان عرب است، در آن باشد. تقطیع‌ها و شکست‌های عریان آن، به‌خصوص در حرف «س»، به تنه نخل شبیه‌است. قلم تلسک در اصل برای نوشتن عناوین تدوین شده‌بود اما به تدریج وزن‌های مناسب برای متن کتاب نیز ضروری ‌شد؛ به همین جهت خانواده قلم تلسک از چهار وزن سیاه نمایشی و چهار وزن خاکستری متن شکل گرفته‌است. متفاوت ‌بودن فرم‌ها توأم با جسارت از دیگر اهداف در دیزاین تلسک بوده‌است. ناشر محترم، ارژنگ آقاجری، در توصیف نشر تلسک اینگونه نوشته‌است:
«هنر پیکره‌ای است از دستورالعمل‌ها و نشانگر‌‌هایی برای زیبِ زیستِ ساکنینِ سیاره، انتقالِ رده‌ای از عادی‌های غیرعادی، عادت به خرق عادت‌ها، تاش‌ها و تپش‌های نازکی میانِ بازتاب‌هایی از بخارِ سبکِ هستی و عبورِ زمان تا فرو روندگی و بلعندگی، سیرِ مسیری از بی‌مسیری‌ها و عادت به عادت‌نکردن‌ها. ثبت شمایل جهانی که کاش می‌شد جهان واقعْ آن شود، و نمایش نمایی از قلمرو آن خیالِ خیالی، بی‌که وعده‌ای سُست دهد یا با فریبیْ رازی از حقیقتی جعلی افشا کند: پس، تمام آن‌چه آشکار است، ناآشکار است. پنجره‌ای‌‌ست هنر، سو به تاکستانی با رنگ‌ و روی بنفش‌ و سبز؛ و دستی که به سویش می‌رود تا پنجره را بگشاید. در این گشایش چه اتفاقی می‌افتد؟ پنجره است که دستان گشاینده را از هم باز می‌کند و تاکستان که در انتظارِ خوشه‌چین است، از هر خوشهْ تکه‌‌های زرین و گُزیده را هبه می‌کند تا زیبایی‌هایی را که هست و جهات مشترک‌پسند دارد یا ندارد، پیدا کند. و در این تاکستان «تِلِسْکْ» خوشه‌ی کوچکِ انگور است، تکه‌ای از خوشه‌ها‌ی بزرگ و رسیده، تُرد و آبدار و چیدنی.»
در پایان قدردان باریک‌بینی‌های همسر اندیشمندم، نوشین‌آقاجری و راهنمایی‌های دقیق و فنی دوست و همکار عزیزم، سعید فروتن هستم. باشد که تلسک «مقبول طبع مردم صاحب‌نظر» بیافتد. امیرمهدی مصلحی؛ مهرماه ۱۳۹۷